مامان و بابا و نی نی گل

51 روز پیش بود که صدای گریه هات سالن بلوک زایمان رو پر کرده بود.

همه دوندگیها و بیدار موندن و نگرانی ها رو وقتی آرومی و بغلت میکنم و زل میزنی به اینور اونور یا مستقیم نگاتو میندازی تو چشام از تنم در میره.

هر وقت هم که میام سرکار و عکساتو تو وبلاگ میبینم با اینکه میدونم همین نیمساعت پیش تو بغلم بودی بازم دلم برای اینکه ببینمت غنج میره.

عزیز دلم 51 روزگیت مبارک