یک وقتها فکر میکنم ما آدمها چقدر جلوی هم نقش بازی میکنیم.از ترس اینکه نگن بچمون رو خوب بار نیاوردیم چقدر میگیم و مینویسیم همه چی آرومه خیلی خوب داریم پیش میریمو ...

واقعیت از این قراره که هممون خوب میدونیم همه چیز آروم نیست بخصوص وقت بچه ها 4سال و نیمگی رو تجربه میکنن.قبول دارین حرفمو؟


اما خبر خوبم که خودم امروز متوجهش شدم و باری عظیم و اساسی از روی دوشم برداشته شد اینه که تمام این رفتارها از قبیل زدن پرخاشگری بداخلاقی گاها بی حصلگی و .... همش اقتضای حدود 4 سال و نیمگیه.و با شروع 5 سالگی حالا دو سه ماهی این ور و اونور همه اینها آروم میشه و فروکش میکنه و 5 سالگی آغازی برای ساختن زندگی اجتماعیه .و با ورود بچه هامون به این سن انشااله شاهد رفتارهایی متفاوت خواهیم بود