baby on board
من براتون میگم ما مردمان نجیب و با فرهنگ !!!میچسبونیم به ماشین حامل این تابلو و حتی اگر توی ترافیک باشه و اصلا جایی برای عبور نباشه هی چراغ میزنیم که برو کنار.یا اینکه خودمونو میکشیم و از شیشه آویزون میکنیم تا از ماشین جلویی سوال کنیم این تابلوی خوشگلو از کجا خریدی چسبوندی شیشه عقب ماشین.
ظاهرا فروشگاه مکسی کوزی معروف به رسم یادگاری یا هر چی یکی از این تابلوها به خریدارانش کادو میده.و جالب تر از همه اینکه یکی از دوستان تعریف میکرد براشون از خارج از کشور یکم مدل فانتزی تر این تابلو رو فرستاده بودن.اما توی بزرگراه بدون توجه به معنای کلمه همه جلوی راهشونو میگرفتن تا سوال کنن این تابلو رو از کجا گرفتن و بیشتر داشته مایه تصادف میشده.
البته ما از این چیزها نزدیم به شیشه عقب .بلکه همین جوری راه میفتیم تو بزرگراه و صد البته که اصلا از لاین وسط بزرگراه نمیریم چون بیشتر مایه خطره و همون لاین سرعتو ترجیح میدیم .اما تصمیم گرفتیم روی یک مقوا بزرگ بچسبونم راننده محترم :این ماشین حامل بچه کوچک است لذا لطفا فاصله ایمنی را رعایت کرده و وقتی میبینید ترافیک است چراغ نزنید.چون وقتی راهی برای رد شدن وجود نداردو ترافیک است یعنی من مانع خواهم شد خودتونو تو فسقل جا، جا کنین و رد شین و خطر تصادف رو با این کار چند برابر کنین.البته فکر کنم طرف تا این انشای طولانی منو بخونه یا میخوره بهم یا به مقصد رسیدیم
اینم از یک سری عکسهای بردیا قبل از یکسالگی:
بردیا و یلداکوچولوی ۲ ماهه
پسرکم عزیز دلم تو برایمان بهترین هدیه خداوندی .تا بینهایت دوستت داریم.بردیا روز 23 اسفند ماه سال 1387 در بیمارستان عرفان تهران ساعت 10 صبح چشم به جهان گشود